Материалы к изучению казанско-татарского наречия

— 29 — кылар xaliapj gyk,—шунын-ёчён мында ташлап-в^ткан-дуз!" д ш , дауап б1рд^1&р. Ул патшанын баласы i4 булмыйчкан, мархамйт iTjn, уллыкка-балалыкка кабул щщ ysi алды уа &йтт1: „агар Хедай Такала rjtoip 6ipjn, уафат булмаса, уз^м-нан-cyg, т&хрта утырып, патша булсын!" д щ . Баланы сарай^а к т р ш , тарбу'а кылмак ёчён 6jp катын^а ташпырдылар. Бу бала кённан-кён уса башлады. Мы^ар кщмнар дасадылар. Б а л а , \}щ уаш^на yiTTj, 6ip гёзч1 улан булды, 6ip мартаба дёзён курган Rjinjlap шнч1 мартаба та^ы курарга муштак-ьцылар. Патша уланны гШм уа ад£п ёйратмак-ёчён б[р ос­татка бгрц. Бала у н - ш уашва yiTTi, гШм уа камал хас1л iTTj. Аннан-cyq су^ыш и1мш ёйращрга б1рду аны-та^ы аз кёнда ёйранш yiTTi; 5р кён майданна Kipin, кулына туп алып, уй-нар-ъцы Бётён пгагар халкы мынын утк^нн^гша кайран булъгрлар-ъуы. Патша ysi курган- cajtm шадланыр-ьуы. Алла Тат^аланын амрьбПан патшанын та^ы 6ip кызы булды. Bip шча кённар у ткач, у л к ы з ycin буй^а girri. Улулан бу кыз^а ^ашык булды, „ай, бу кыз тщж карындашым булмаса, мш мыны алар-ы]*ым!" дш, са^ышлап уёрёр-ijj. Уланупчт уа батыр булды. i'a3iplap анын батырлы^ына тахсш m j i a p , уа бу улан патшанын Tipa дакта н^й-кадар дешманнары булса, барчасын забун iTjn, атасына баг^ындырды; i4-KiM, анын кылычына к а р -шы тореп, такат к1тужас-булдылар. Амма патша кызын шшч1 6ip патша улына дарашып, шках iTKaH-ijj. Ба^ыт giT-вач, кызны патшадан ктадПар. Патша aMjp ггтг „туй^а аз\р булсыннар!" Бу улан, узшш кущПндагш ашкйра ггмак-ёчён, 6jp аИмнан маса1а серады: „6jp KimiHi^ 6ip бакчасы булса, ул бакчанын giMjmj шшрнДткач, ул yiMinmi бакча ijaci уз!ашар-мы, ijaflpjlap ашар-мы?" д щ . AljM айттк „^ай-pira ашаткынча, уз1 аша^ан уакшырак-тыр!" Амма уланнын 6ip бШкЦ дусты бар-ьцы, уланнын мурадын ат^нады, „чен-Ki riljM ёч тёр1ё-Д1р: 6ipjci дш rilMj-ддо, 6ipcjcj ф1расат п1м1-д1р, 6ipicj бадан гПмьддо; амма ф1расат rilMi булмьуынча, башкасы файда iTMac". Дар-xal ул дусты айттк „агар ул сш