Этот день мы приближали, как могли...
Во второй части сборника представлены статьи, посвященные художественно-философскому осмыслению событий Великой Отечественной войны в белорусской литературе, а также вкладу ученых в Великую Победу, сохранению памяти о Великой Отечественной войне и проблемам патриотического воспитания подрастающего поколения.
Рекомендован ученым, преподавателям, студентам и всем, кто интересуется историей.
Часть 2
Содержание
Содержание книги "Этот день мы приближали, как могли... материалы Международной научно-практической конференции, посвященной 70-летию Победы в Великой Отечественной войне и окончания Второй мировой войны (Минск, 7‒8 мая 2015 г.)"
Отрывок из книги
28Вядома, гэта быў суровы час, але ў маральным сэнсе чысцейшы, чым па- пярэдні, перыяд. Менш даводзілася ілгаць. Галасы паэтаў і празаікаў загучалі больш праўдзіва, адкрыта і пераканаўча. Шчырым пачуццём да Радзімы на- поўнены верш Петруся Броўкі «Рана»:Знаю, сціхнуў бы боль, Каб напіўся з крыніцы – Той, што смагу таліла не раз, Каб чабору таго, каб тае медуніцы, Каб паветра з бароў, што пад Мінскам у нас...[1, с. 67]За такімі вершамі стаяла вельмі многае, яны не маглі не выклікаць ду- шэўнага водгуку. Размова паэта з Надзяй-Надзейкай – гераіняй аднайменнай балады – вярэдзіла душу чытача чымсьці такім, пра што ў баладзе не было ні слова, але яно ўгадвалася ў падтэксце. Гэта – вялікі боль і пакуты народа, які вынес вайну, і менавіта гэта вызначала этычны пафас твора. П. Броўка стварыў цэлую нізку паэм: «Паэма пра Смалячкова» (1942), «Беларусь» (1943), «Ясны кут» (1944), «Паланянка» (1945). Сацыяльны заказ супадаў з пачуццямі паэта, яго маральнымі каштоўнасцямі. Паводле новай ідэалагічнай устаноўкі вярталася з-пад забароны гістарычная памяць, а разам з ёю нацыянальная свядомасць, і гэта знайшло сваю адметную выяву ў паэме-маналогу П. Броўкі «Беларусь».Былога быліны, старога паданні Плывуць, як аблітыя сонцам чаўны, Па краю зялёным, прасторах бяскрайніх Ад Нёмна да Сожа, ад Буга да Гайны, Па хвалях Дняпра і шырокай Дзвіны. Бацькоў нашых слава на іх узбярэжжах, Гамоняць пра гэта бары-байкары, Гамоняць пра гэта і Полацка вежы, І Турава сцены, і шум Белавежы, І роднага Мінска сівыя муры.[1, с. 117]Прастата, агульнадаступнасць, песеннасць – пераважныя стылявыя рысы Броўкавай паэзіі – асаблівага развіцця дасягнулі ў гэты час, спалучыўшыся з праўдзівым, непадманным зместам. У вершах і паэмах таго часу паўстае эстэтычна багаты і шматгранны воб- раз Беларусі. У паэзіі зноў узнікаюць купалаўскія матывы курганоў, зязюлі, жалейкі. Пашыраецца гістарычная даль памяці, узмацняецца адчуванне гераіч- ных традыцый. Паэзія ўжо тады сцвярджала неўміручасць...
Внимание!
При обнаружении неточностей или ошибок в описании книги "Этот день мы приближали, как могли... материалы Международной научно-практической конференции, посвященной 70-летию Победы в Великой Отечественной войне и окончания Второй мировой войны (Минск, 7‒8 мая 2015 г.) (автор )", просим Вас отправить сообщение на почту help@directmedia.ru. Благодарим!
и мы свяжемся с вами в течение 15 минут
за оставленную заявку